Door deze werken heen ontstaan patronen, die ook weer oplossen en terugkeren in veranderde vorm. Melodieën zweven door verschuivende orkestrale landschappen; ritmes pulseren, aarzelen en ontvouwen zich met een bijna architectonisch gevoel voor ruimte. Soms fungeert de marimba als verteller, soms als observator – nu eens kwetsbaar, dan weer nadrukkelijk aanwezig – bewegend binnen en tegen het grotere klanklichaam in.
Hoewel de werken oorspronkelijk niet bedoeld waren als een samenhangende cyclus, openbaarden zich gaandeweg verborgen verwantschappen: terugkerende gebaren, gedeelde sferen en een gemeenschappelijke zoektocht naar evenwicht tussen intimiteit en ruimtelijkheid. Pas toen ik de werken bijeenbracht, openbaarde zich gaandeweg een samenhang die er blijkbaar altijd al was geweest; de titel Movements diende zich toen als vanzelf aan.
Deze uitgave heeft ook een persoonlijke betekenis. Het album verschijnt op de geboortedag van mijn moeder, tien jaar na haar overlijden, en weerspiegelt daarmee stilletjes de manier waarop herinneringen zelf in beweging blijven: door herhaling, transformatie, resonantie en terugkeer.
